Łącząc określone wskaźniki, można uzyskać pełny obraz wartości miotacza otwierającego
Ocena miotaczy startowych jest prawdopodobnie najważniejszym elementem zakładów na MLB. Chociaż znaczenie mają również inne czynniki, takie jak siła miotaczy rezerwowych, skuteczność ofensywna drużyny, a nawet pogoda, to właśnie miotacz na boisku nadaje ton całej grze. Aby skutecznie ich ocenić, trzeba wyjść poza tradycyjne statystyki, takie jak średnia ERA i liczba zwycięstw.
Zacznij od wskaźnika WHIP (liczba baz za darmo i trafień na rozegraną zmianę). Niski wskaźnik WHIP oznacza, że miotacz skutecznie powstrzymuje zawodników przed dotarciem na bazy, co bezpośrednio przekłada się na mniejszą liczbę okazji do zdobycia punktu. Uzupełnij tę analizę o wskaźniki K/9 (liczba strikeoutów na 9 zmian) i BB/9 (liczba baz za darmo na 9 zmian). Wysoki wskaźnik strikeoutów świadczy o zdolności miotacza do dominacji nad pałkarzami, natomiast niski wskaźnik baz za darmo wskazuje na doskonałą kontrolę nad rzutem.
Statystyki mogą jednak wprowadzać w błąd. W tym miejscu pojawia się wskaźnik FIP (Fielding Independent Pitching). FIP ma na celu oszacowanie, jaka powinna być średnia ERA danego miotacza, poprzez oddzielenie wyników, na które ma on wpływ (strajki, bazy za darmo, trafienia pałkarzy, home runy), od tych, na które wpływ ma obrona lub szczęście (piłki w grze). Jeśli wskaźnik ERA miotacza jest znacznie wyższy od jego FIP, może to oznaczać, że czeka go pozytywna regresja (jego wskaźnik ERA powinien się poprawić) i odwrotnie.
Nie zapominaj o aktualnej formie. Miotacz, który w sezonie osiąga znakomity wskaźnik ERA, może ostatnio mieć trudności, a ten, który wcześniej grał nierówno, może być właśnie w świetnej passie. Sprawdź jego ostatnie występy pod kątem zmian prędkości rzutu, problemów z kontrolą lub nowych rodzajów rzutów.
Istotne znaczenie mają również wyniki na własnym boisku i na wyjeździe. Jak dany miotacz radzi sobie u siebie w porównaniu z meczami wyjazdowymi? Jak wypada w starciu z pałkarzami leworęcznymi i praworęcznymi? Niektórzy miotacze świetnie sobie radzą na własnym stadionie, podczas gdy inni mają trudności w określonych warunkach. Podobnie miotacz, który dominuje nad pałkarzami tej samej ręki, ale ma problemy z pałkarzami przeciwnej ręki, staje przed trudnym wyzwaniem w starciu z drużyną, w której składzie przeważają właśnie tacy pałkarze.
Na koniec weź pod uwagę skład przeciwnika i jego styl gry. Czy drużyna przeciwna często popełnia strikeouty, czy raczej często wysyła piłkę w pole gry? Czy stawia na mocne uderzenia, czy raczej na precyzyjne kontakty z piłką? Świetny miotacz, który często wywołuje strikeouty, może być dobrym wyborem przeciwko składowi, który często nie trafia w piłkę, ale może mieć trudności w starciu z drużyną skupioną na wysyłaniu piłki w pole gry.
